ابریق می مرا شکستی ربی

بر من در عیش را بستی ربی

من می خورم و تو میکنی بد مستی

خاکم به دهان مگر که مستی ربی

ناکرده گنه در این جهان کیست بگو

انکس که گنه نکرد چون زیست بگو