دنیایی که در آن تو نیستی ارزش نفس کشیدن ندارد …
گفتند فراموشش کن آرام میگیری …
خواستم فراموشت کنم اما کمی قبر تنگ است !
تــو آنجا چــآی مــی نـوشـــــــی
غـــــآفــل از اینکــــــه کســــی اینجــــاســـت ..
کــــه بـــه فنجـــــــآن درون دستهـــــایتـــ هـــم حســــآدتــ میکنــــــد!
هی رقیبـــــ مزه ی لبانــــش چطور استــــ؟
هی رقیبـــــ آغوشــــش گرم استـــــ؟
هی رقیبــــ دوستـــش داری؟
هی رقیبــــ حواستـــــ باشد او فرشتـــــه استـــ نه آدم!
مواظبــــ قلبــــ کوچکش باش آنقدر نازک است که با تلنگری میشکند!
رقیبــــــــ نامــــــرد نــــبـاش او تمام زندگیــــم است ، نفســـــــم را قطع نکـــــــــن....
تــــــو کــــہ غـــریبـــــــہ نیستـــــے
دیگـــر نمیتـــــوانـــم خـــودم را بـــــہ
آن راهــے بـــزنـــم کـــہ نمیــدانـــم کجــاستـــــــ
دلــــم همــــان راهـــے را میخــــواهـــد
کــــہ تـــ ـــو در امتــــدادش ایستــــاده بــاشــے...
تــــــو کــــہ غـــریبـــــــہ نیستـــــے
دیگـــر نمیتـــــوانـــم خـــودم را بـــــہ
آن راهــے بـــزنـــم کـــہ نمیــدانـــم کجــاستـــــــ
دلــــم همــــان راهـــے را میخــــواهـــد
کــــہ تـــ ـــو در امتــــدادش ایستــــاده بــاشــے...
اما کسی جرات ندارد به من دست بزند یا از صفحه بازی بیرونم بیندازد .
شوخی که نیست , من شاه شطرنجم !!!
تخریب می کنم آنچه را که نمی توانم باب میلم بسازم .
آرزو طلب نمیکنم، آرزو میسازم .
لزومی ندارد من همانی باشم که تو فکر میکنی ،
من همانی ام که حتی فکرش را هم نمی توانی بکنی .
زانو نمی زنم،
حتی اگر سقف آسمان ، کوتاهتر از قد من باشد !
زانو نمی زنم، حتی اگر تمام مردم دنیا روی زانوهایشان راه بروند ! ” مـــن زانــــو نمــی زنــــم. . . “….
هر دومون خیانت کردیم:
من شب ها با گریه می خوابیدم
و تو…
با غریبه!
خوشا آنان که در گهواره مردند